vrijdag 24 augustus 2012

Laat een spoor achter

Vandaag stond ik in de boekenwinkel op Amsterdam Centraal omdat ik op de trein moest wachten. (Zoals altijd op was ik net een paar minuten te laat voor de trein en moest ik nog een half uur wachten op de volgende trein. Ik weet zeker dat ik het 'Ik Moet Altijd Een Half Uur Op Mijn Trein Naar Huis Wachten Als Ik Op Amsterdam Centraal Ben' talent bezit). Gelukkig vind ik het nooit zo erg om te wachten, zeker niet als er een boekenwinkel in de buurt is.

Hoe zeer ik ook kan genieten van het bekijken en uitzoeken van boeken, ze lezen doe ik bijna niet meer. Ten eerste heb ik er de concentratie niet voor (de ziekte van mijn moeder heeft toch meer invloed op mij dan ik wil toegeven) en ten tweede ben ik er klaar mee om steeds mensen te 'volgen'. Ik ben heel lang spoorloos geweest: ik liet niets achter. Ik volgde andere mensen in hun beslissingen en ik deed alles om maar zo min mogelijk op te vallen. Feitelijk was ik gewoon onzichtbaar. Iets wat daarbij hoorde was dat ik al mijn kennis van andere mensen haalde (en dan vooral uit boeken)Tegenwoordig wil ik het zélf beleven en zélf meemaken. Ik wil niet lezen wat andere mensen al hebben gedaan, ik wil mensen laten lezen wat ík heb gedaan. Ik wil niet lezen over andermans fouten, ik wil zelf fouten maken. Ik wil eindelijk een keer een spoor achterlaten in plaats van steeds in andermans voetsporen te blijven lopen.

Daarom heb ik in de boekenwinkel dit keer geen boek of tijdschrift gekocht, maar een notitieboekje. 'Is het een cadeautje?' vroeg de mevrouw aan de balie. 'Ja', antwoordde ik. Een cadeautje voor mezelf! 

7 opmerkingen:

  1. Dan kun je nu voortaan schrijven terwijl je op de trein wacht <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk, weer eens wat anders! Dat 'volgen' is trouwens wel logisch, gezien je leeftijd. Oké, nu klink ik als een oma, maar ik bedoel dat het knap is dat je nu gaat 'leiden' en dus leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi! Goed geschreven en ook best wel herkenbaar. Ik heb een compromis: boeken én een notitieboekje ;)

    Trouwens, dat citaat in het plaatje is van een boek van John Green en zelf zegt hij er dit over: "For the record, I think there are many meanings to a life that is not lived in pursuit of the remarkable. Life is a series of very small gestures and that if you ignore those little gestures in pursuit of some ill-thought-out vision of greatness, you stand a fair chance of ending up really unhappy and also historically unhelpful regardless of whether you meet your constructed definition of remarkability. (Let us think, for instance, of Kim Kardashian.)"

    Maar goed, een notitieboekje voor jezelf kopen kan heel klein lijken, maar dan alsnog heel groot zijn. Dus negeer dit maar of zo :P Ik wil gewoon weer slim lijken.

    BeantwoordenVerwijderen

Ik hou van reacties :)
Als je vragen hebt: stel ze gerust.