woensdag 12 september 2012

Het 'nut' van onbereikbare doelen

'Ik wil graag 5 kilogram afvallen in één week', 'ik wil elke dag twee uur sporten', 'ik wil binnen een maand de marathon lopen' of 'ik ga nooit meer suiker eten'. Het zouden allemaal uitspraken van mij kunnen zijn, want ik ben namelijk de zelfbenoemde kampioen Onbereikbare Doelen Stellen. Ik stel graag een irreëel doel, zodat ik zekerheid heb. Ik weet namelijk dat ik dit doel dan niet zal bereiken. Dat is ergens namelijk erg fijn, want dan hoef ik niets te veranderen. Als ik mezelf het doel stel om binnen één week een briljante gitariste te worden, kan ik daar na een week weer mee ophouden. Ik kan je namelijk nu al zeggen dat me dat in één week niet gaat lukken. Als het niet lukt kan ik zeggen 'zie je wel, het lukt niet' en dan hoef ik geen moeite meer te doen om gitaar te leren spelen. Het lukt immers toch niet en dat is wel zo veilig (want veranderen is eng!).

Het stellen van onbereikbare doelen is een vorm van ontkenning. Je probeert de aandacht af te leiden van wat er werkelijk aan de hand is. Zolang je je blijft focussen op die vijf kilo die je af wilt vallen (maar ook steeds weer aankomt), hoef je je niet bezig te houden met je echte problemen (je gebrek aan zelfvertrouwen/gevoelens van eenzaamheid/liefdesverdriet etc). Onbereikbare doelen zijn afleidingsmethodes, een manier om weg te lopen voor je problemen. Zo lang je je met andere dingen bezig blijft houden, hoef je niet aan je echte problemen te denken. Dit lijkt een oplossing (immers: wat je niet ziet, kun je ook niet veranderen), maar het is slechts uitstel (en in sommige gevallen worden de problemen hier alleen maar door versterkt).

Het kan erg nuttig zijn om eens goed te kijken naar waarom je een bepaald doel wil bereiken. Waarom wil je per se die laatste vijf kilo afvallen? Waarom wil je zo graag elke dag 100 buikspieroefeningen doen? Is dat echt wat je gelukkig maakt of doe je het om andere redenen?

Als je echt gelukkig wordt van strikt veganistisch te eten of elke dag 10 km hard te lopen, moet je dit vooral doen! (Wie ben ik om je tegen te houden?!) Toch kan het nooit kwaad om eens goed te kijken naar je beweegredenen. Het nadenken over waarom je iets wilt is soms zelfs leerzamer dan het doel an sich.

1 opmerking:

  1. Hier heb ik ook eens over geschreven, het kwam op hetzelfde neer althans. Heel herkenbaar dus!

    BeantwoordenVerwijderen

Ik hou van reacties :)
Als je vragen hebt: stel ze gerust.