zaterdag 17 november 2012

Wat te doen met mensen die 'verkeerde' keuzes maken

Ik denk dat iedereen wel iemand kent die dingen doet waar jij hebt mee eens bent. Misschien is het die vriendin die steeds de verkeerde jongens uit kiest, je oom die elke week te veel drinkt, die luie jongen uit je klas die nooit opdrachten doet of je vader die maar niet kan stoppen met roken. Als jij die persoon was zou jij het helemaal anders doen.

Het probleem is: jij bent die persoon niet, dus jij kunt geen keuzes voor die persoon maken. Zoals ik wel vaker zeg ben jij de enige die geschikt is om jou te zijn, maar dat betekent dus ook dat die persoon de enige is die geschikt is om die persoon te zijn. Het is niet aan jou om die persoon te proberen te veranderen.

Niet iedereen is op hetzelfde moment met dezelfde dingen bezig. Het is moeilijk om mensen te begrijpen die niet op hetzelfde niveau zitten. Ik vind het moeilijk om te begrijpen als mensen kunnen leven op een dieet van pizza, chips en chocolade, want dat is totaal niet mijn niveau. Dat betekent niet dat ik beter ben, maar gewoon dat ik een andere levensstijl heb. Ik doe dan ook hard mijn best om niet te oordelen, want wie zegt dat ik het bij het rechte eind heb? Ik doe wat voor mij goed voelt, andere mensen moeten doen wat voor hen goed voelt.


Ik geloof dat mensen uiteindelijk allemaal bezig zijn met een zo'n goed mogelijk leven te leiden en dat ze ook keuzes proberen te maken die daarbij horen. Wat voor jou werkt, hoeft niet voor andere te werken. Dat jij slechte ervaringen hebt gehad met werken bij bedrijf X, betekent niet dat iedereen dat zo beleeft. Dat jij je het beste voelt als je om 6 uur 's ochtends opstaat, betekent niet dat dat voor iedereen zo geldt. Het leuke aan mensen is dat we allemaal uniek zijn en dat een recept voor 'goed' leven niet bestaat.

Je kunt mensen niet behoeden voor slechte keuzes. Daarnaast, wat zijn slechte keuzes eigenlijk? Ik heb in de ogen van sommige mensen misschien slechte keuzes gemaakt, maar dit heeft me wel gemaakt tot wie ik nu ben. Ik denk dat ik die slechte keuzes nodig had om te groeien. Ik zal het geen enkele ouder aanraden om te gaan scheiden, maar de scheiding van mijn ouders mij heeft mij toch (ook) goede dingen opgeleverd.

Natuurlijk mag je advies geven (zowel gevraagd of ongevraagd), maar je kunt mensen niet dwingen om te leven zoals jij dat wilt. Daarnaast, heb je het niet al druk genoeg met je eigen leven?
Het is in essentie erg lief om je zorgen te maken om mensen die je lief hebt, maar uiteindelijk help je er niemand mee. Je helpt er iemand veel meer mee om erop te vertrouwen dat diegene zelf zijn eigen keuzes kan maken. Als je je zorgen maakt om iemand, kan het helpen om het er met diegene over te hebben, maar uiteindelijk kun je het maar beter proberen los te laten.

Do you know what they say about worrying? 
Don't!
Note: natuurlijk zijn er wel enige uitzonderingen op enige uitzondering die ik op alles wat hierboven staat, zoals als iemand echt professionele hulp nodig heeft en geval is voor zichzelf of de omgeving, zoals bij verslavingen of een psychische stoornis. Hoe eerder zo iemand hulp krijgt, hoe sneller diegene kan herstellen. In zo'n geval zou ik dus wel aanraden om hulp voor diegene te regelen, maar uiteindelijk kun je dan alsnog die persoon niet dwingen die hulp aan te nemen. 
Zoals Millepagine ook terecht opmerkte wordt het ook een ander verhaal als er kinderen in het spel zijn. (Mogelijke) kindermishandeling moet wat mij betreft zeer serieus genomen worden. Kinderen kunnen zelf geen keuzes maken en de keuzes die volwassen voor hun maken kunnen drastische gevolgen hebben.

4 opmerkingen:

  1. Ik vraag me dus oprecht af of verslavingen de enige uitzondering op deze regel zijn. Want van een in een huis rokende vader, kan een kind astma krijgen, of later longkanker. Is dat kindermishandeling? Of is het kindermishandeling om je kind zo'n dieet te geven waar jij het over hebt: pizza, cola, chocola en chips? Volgens de definitie van kindermishandeling wel.
    Soms ben ik bang dat we te individualistisch worden. Je mag best een beetje bemoeien, soms, of elkaar advies geven, ongevraagd. Je kunt volwassenen niet behoeden voor slechte keuzes, maar als er kinderen in het spel zijn, die van diezelfde volwassenen afhankelijk zijn, wordt het anders.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Daar heb je een zeker een goed punt te pakken, daar had ik inderdaad nog niet aan gedacht. Kinderen kunnen (en hoeven) zelf geen keuzes te maken, dus zijn ze afhankelijk van de keuzes van anderen. Ik ben het dus zeker met je eens dat dit ook een uitzondering, ik heb mijn stukje even aangepast.

      Verwijderen
    2. Ik snap het idee, maar volwassenen doen vaak heus hun best al en zullen geen perfect voorbeeld zijn voor hun kinderen. Dat moet je denk ik ook helemaal niet willen, een kind in volledige veiligheid opvoeden gaat niet. Het zou er op neer komen dat veel mensen ├╝berhaupt geen kinderen zouden moeten krijgen.

      Verwijderen
  2. Wat een goed artikel dit! Ik heb altijd de neiging me nogal zorgen te maken om, zegmaar, iedereen... Dit helpt ^^ gewoon vertrouwen dat zij hun eigen keuzes kunnen maken.

    BeantwoordenVerwijderen

Ik hou van reacties :)
Als je vragen hebt: stel ze gerust.