maandag 28 juli 2014

Valkuil: ontkennen

Soms lijkt het makkelijker om de realiteit niet onder ogen te zien. Om gewoon even alles weg te stoppen en je hoofd in het zand te steken. Hoewel deze struisvogel politiek tijdelijk opluchting biedt, is het geen structurele oplossing. Het ontkennen van je problemen is eigenlijk hetzelfde als je kleren onder het bed gooien bij wijze van 'opruimen' of je benzine-meter kapot slaan als deze begint aan te geven dat je moet gaan tanken. Het probleem blijft hetzelfde, alleen zie je het niet meer.



Hoe minder je ontkent dat er iets aan de hand is, hoe groter het probleem wordt. De stapel kleren onder je bed wordt groter omdat je er steeds nieuwe kleren bij gooit. Uiteindelijk is het probleem zo groot, dat je niet meer kunt ontkennen dat er iets aan de hand is.

Het erkennen van je problemen is de eerste stap naar de oplossing. Als je niet - bewust - weet, wat er aan de hand is, kun je er namelijk ook iets aan doen.

Nu vraag je je misschien af: waarom zou ik mezelf confronteren met problemen waar ik geen weet van heb?

In het begin zullen de meeste problemen nog niet veel last veroorzaken en is het daarom ook makkelijk om het probleem te - blijven - onderdrukken. In veel gevallen zal het probleem weg te drukken zijn door je ergens anders mee bezig te houden. Het lijkt alsof er niets meer aan de hand is, maar het probleem blijft bestaan! Doordat je er geen aandacht aan besteed, zal het probleem zelfs erger worden. De signalen van het probleem zullen heftiger worden, zodat je uit eindelijk je probleem wel onder ogen moet zijn. Een onopgelost probleem is als een huilend kind: het zal steeds harder gaan huilen, net zo lang totdat er aandacht aan besteed wordt.

Het moment waarop je beseft dat er een probleem is, kun je de keuze maken om het probleem onder ogen te komen of om het nog verder weg te stoppen door jezelf te verdoven. De meeste problemen zijn erg goed te verdoven met alcohol, drugs of een obsessie voor eten/sport/werk, maar ook dit is slechts een tijdelijke oplossing. Zodra je niet meer verdooft bent, zul je weer je problemen voelen. Vaak voel je je dan nog zelfs slechter dan voordat je verdooft was. Constante verdoving van je gevoelens kan er daarnaast ook nog voor zorgen dat je een een verslaving ontwikkelt. Zo raak je alleen nog maar verder van huis.

Hoe langer je wacht met het aanpakken van je problemen, hoe moeilijker het wordt om ze op te lossen.
Het beste wat je kan doen, is het probleem dus direct bij de kiem aanpakken. Het is net als met opruimen: als je het direct doet, is het helemaal niet veel werk. Pas als je alles weken of maanden laat slingeren, wordt het enorm veel werk om alles weer op te ruimen.

Door je problemen op te lossen, gun je jezelf een volwaardig leven. Zolang je weg blijft lopen voor je angsten en je problemen, zul je niet in staat zijn om volledig van het leven te genieten. Je bent steeds bezig met het ontkennen van wat er aan de hand is en dit kost onnodig veel energie. Door ontkenning ontzeg je jezelf de toegang tot de realiteit. En juist in de realiteit heb je de kans om volledig te leven, om het leven mee te maken zoals het echt is.Het leven is niet bedoeld om je ongelukkig of minderwaardig te voelen. Het leven is niet bedoeld om te piekeren of om constant in angst te leven. Door rond te blijven met je problemen, wordt het leven steeds minder leuk. Terwijl het juist zo leuk kan zijn!

Het oplossen van problemen is niet makkelijk, maar wel altijd de moeite waard. Uiteindelijk krijg je er namelijk veel meer voor terug.

Als je het moeilijk vindt om zelf alles op te lossen, bedenk dan dat je niet alleen bent! Er zijn altijd mensen die om je geven en die je willen helpen. Daarnaast kun je ook altijd professionele hulp inschakelen, mocht dat nodig zijn (en als je twijfelt of het nodig is, is het eigenlijk altijd nodig!).


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Ik hou van reacties :)
Als je vragen hebt: stel ze gerust.